Zawsze nowy rok był dla mnie pewnego rodzaju nowym etapem, chciałabym by wraz z nim wiele się zmieniało, a nigdy tak nie było bo nigdy tak naprawdę nie wiedziałam co chciałabym zmienić. Rok 2017 był najszybszym, pełnym emocji, najbardziej stresującym rokiem w życiu. Mimo, że uważam go za jeden z tych gorszych, myślę, że był mi potrzebny. Zaprowadził mnie do miejsca w którym czuję, że się spełniam. Choć nie do końca byłam tego świadoma wcześniej i nie wiedziałam dlaczego pewne rzeczy nie układały się po mojej myśli to teraz wiem, że wszystko co sie działo było częścią planu. Nie chcę zagłębiać się w podsumowanie tego roku bardziej. To co przeszłam jest moje. Zamknęłam go czując wdzięczność, mając świadomość, że nie mam żadnych niewyjaśnionych spraw i mogę rozwijać się dalej. Dziękuje za to gdzie teraz jestem i dziękuje za osoby którymi aktualnie się otaczam. W nowym roku życzę Wam wiary w siebie, a dla mnie proszę o siłę do realizacji moich planów i o to by ten rok umocnił przyjaźnie i nowe relacje.


Uwielbiam pisać w dni które mają dla mnie znaczenie. Próbując odnaleźć siebie, można zgubić się w gąszczu nieistotnych spraw. Tak było ze mną, jednak po całym zamieszaniu jakie mnie otaczało pierwszy raz całkowicie czuje, że się spełniam, że uwolniłam się od wszystkiego co ciągnęło mnie w dół i nie dawało się odciąć od przeszłości. Ciągle się staram pozbywać złych emocji bo jednak raz na jakiś czas towarzyszą każdemu z nas. Mimo wszystko takie momenty są potrzebne, bez nich nie umiałabym docenić tych dobrych. Teraz wiem, że jeśli mam zły dzień i jeśli cierpię bo przeżywam wszystko o wiele mocniej, że jeśli tęsknię aktualnie najbardziej na świecie bo moja piękna osóbka jest na drugim końcu Polski to jestem szczęściarą. Bo mam te emocje, bo we mnie żyją, a nie pozwoliłam im umrzeć. Więc jeśli cierpisz to doceń to bo większość osób zabiła w sobie swoje uczucia, jeśli jesteś zakochany doceń to, bo większość nas jest przez kogoś rozgoryczona. Wdzięczność zamienia wszystko w błogosławieństwo.

Dawno nie pisałam, nie mam pewności czy dam radę otworzyć się znów. Chcę spróbować. Kocham to miejsce i myślę o blogu non stop. Brakuje mi pisania. Szczególnie teraz gdy wiele wokół mnie się zmieniło. Dlaczego piszę wokół mnie? Przeprowadzka uświadomiła mi, że gdziekolwiek zamieszkam, gdziekolwiek pojadę czy pójdę nie ucieknę przed samą sobą. Wydoroślałam. Nie chcę już zmieniać siebie samej, a jedynie stawać się najlepszą wersją mnie. Duże miasto na początku mnie przerażało, powoli się przyzwyczajam jednak brakuje mi kilku ważnych dla mnie osób i mimo przebywania większość czasu w tłumie ludzi zdarza mi się czuć nieco samotnie. Zakochałam się w Krakowie już dawno, co prawda mieszkanie tu aktualnie to zupełnie inna bajka niż wcześniejsze wyobrażenia, ale nie potrafiłabym teraz wrócić do mojej codzienności z przeszłości. Jestem tu szczęśliwa, przed wybraniem studiów miałam w głowie bałagan jak nigdy wcześniej. Kierunek o którym myślałam trzy lata wybrałam w ostatnim możliwym momencie, ale teraz wiem, że była to jedna z najlepszych życiowych decyzji. Wpis ten jest tylko małym wstępem do mojego powrotu tu. Blog po wielu latach dostał nową nazwę, oraz nowy wygląd. Wraz z nowym etapem życia, wprowadziłam tu trochę nowości. Wyczekujcie nowych wpisów. Niedługo wracam!
